26 yaşındaki kerem 14 yaşındaki kerem’e stirner diye birini tanıdığını söyleseydi bu gerçekten lisede gururlanacağım bir şey olurdu, çünkü ilk reddettiğim şey benim kim olduğumun ve yeteneklerimin tastiklenmesiydi. bu apaçık bir şekilde karşı tarafa kendini teslim etmek olurdu, aynı zamanda kendim gibi bir şeyin farkında olmayı geri çevirip yetenek sınırlarını karşındaki insanlara vermek olurdu.
tastiklenmeyi beklemek nasıl bireyi kıskaca alır?
en nihayetinde her şey ben gözümü kapatıncaya kadarsa, 8 saatlik uyku döngülerinde bile, hatta doğmadan öncesi bile bir siyahtan ibaret ise bu ben gözümü kapadığımda bir çok şeyin bittiğini gösterir, ister objektif olarak incelersin ister objektif olmayı da reddedersin. anlamı diğer her şeyden arındırıp kendine çektiğinde, ya da anlamı da reddedip her şeyi bir hiçe çektiğinde varabileceğin en uç köşeyi seni tasktikleyecek kişilere vermek özden gelen yeteneği kıskaca alıp karşıdakinin sınırlarına teslim etmektir. böylece birey kendine odaklanmaktansa karşıdaki kişinin gözüne girmek için birçok şeyi yapar.
fırsat maliyet?
dünyanın birçok yerinde değişmekle birlikte 4’er yıllık eğitim döngülerinde bunu bir fırsat bilmek maliyete oranla kendinden vazgeçmeyi getireceğinden pek de göz yumulası değildir
çanakkale’den, kerem aydın, 8 mayıs 2025